|
Opcje
menu
|
Ikona,
nazwa, klawisz skrótu
|
Opis
działania
|
|
Plik
|
Nowy
Ctrl+N
|
Nowe
badanie, w oknie badanie wpisujemy dane pacjenta, istotne jest wpisanie
wzrostu.
|
|
Otwórz
Ctrl+O
|
Otwiera
zapisane wcześniej badania.
|
|
Zapisz
Ctrl+S
|
Zapisujemy
wybrane ujęcie, komputer sam proponuje nazwę pliku, zapisywanie dokonywanych
zmian.
|
|
Zapisz
jako...
|
Zapisuje
dokumenty pod nową nazwą.
|
|
Drukuj
Ctrl+P
|
|
|
Podgląd
wydruku
|
Pokazuje
postać w jakiej wyniki będą wydrukowane, rzeczywisty wygląd wydrukowanego
dokumentu.
|
|
|
Otwiera
okno do ustawienia parametrów drukarki.
|
|
|
Program
umożliwia wykonanie kilku rodzajów (szablonów) wydruków: Normalny C/B,
Rodzice, Naukowy, To co widać, Inny numer <szablonu>.
Zależnie
od wybranej opcji zmienia się treść wydruku, istnieje możliwość tworzenia
własnych szablonów wydruków (osobna instrukcja).
|
|
|
W
oknie Badania należy zaznaczyć kilka opisów, wyników badań, po
zaznaczeniu „drukuj seryjnie” zostaną wydrukowane wybrane wyniki badań.
|
|
|
Automatyczne
przenoszenie danych do programu statystycznego, wcześniej w oknie Badania
należy zaznaczyć opisy badań które chcemy przenieść do programu
statystycznego.
|
|
|
Wyświetla
ostatnio otwierane zapisy badań, po „kliknięciu” w ich nazwy można je
otworzyć.
|
|
|
Zamyka
program.
|
|
Widok
|
Wyniki
Alt
+ 0
|
Wyświetla
dane pacjenta i informacje o badaniu. Na ekranie pojawia się okno z
czterema zakładkami. Pierwsza
zakładka: Dane pacjenta: imię nazwisko, zawód, rok urodzenie, wzrost i
waga oraz wywiad. Bardzo ważne jest wpisanie wzrostu pacjenta, jest to jeden
z parametrów wykorzystywany do obliczeń.
Druga
zakładka Wyniki analizy zawiera opracowane przez komputer wynik
badania w postaci listy wyliczonych parametrów.
Zakładka
Diagnoza otwiera dwa okienka przeznaczone na opis badania i wpisanie
diagnozy. Ostatnia zakładka Uwagi: można ją wykorzystać w zależności
od potrzeb użytkownika programu. Jest to miejsce na ewentualne uwagi,
komentarze, skrócone opisy badań, zapisanie diagnozy w formie skrótu, symbolu
itp.
Pomiędzy
okienkami każdej zakładki poruszamy się tabulatorem (klawisz Tab) na
klawiaturze lub ustawiając kursor myszy w wybranym okienku Wprowadzone zmiany
(np. w pozycjach „Wywiad”) zatwierdzamy przyciskiem „Zapisz” na pasku ikon
startujących.
Okno
zamykamy krzyżykiem w prawym górnym rogu lub ponownie klikając. ikonę
„Wyniki”.
|
|
Badania
Alt
+ 1
|
Wyświetla
listę zapisanych (wykonanych) badań, klikając w ich nazwy można je otworzyć. Ponadto
zawiera podręczny menadżer plików, można przeglądać i otwierać wszystkie
zasoby komputera.
Opis
okna poniżej tabeli.
|
|
Drugi ekran
Alt
+2
|
Otwiera
drugie okno podglądu, umożliwia jednoczesną obserwację wyników w różnych wersjach
(np. na jednym ekranie wybieramy opcje z Menu > Tryb, na drugim Menu >
Opracowanie). Jest jeden pasek ikon dla obydwu widoków. Pokazuje parametry
wybrane dla ekranu na, który został ostatnio wybrany „kliknięciem” myszy na
jego obszarze.
|
|
F9 Pełny ekran
|
Rozciąga
okno programu do największego rozmiaru.
|
|
Opracowanie
|
|
Do
opracowania wyników ustawiamy na sylwetce widoczne punkty pomiarowe, komputer
wykorzystuje je do obliczeń.
|
|
Linia kręgosłupa
|
Służy
do opracowania badań.
Należy zaznaczyć linię
kręgosłupa zgodnie z kropkami na
plecach pacjenta. Klikamy tylko
wybrane kręgi, nie ma potrzeby zaznaczania wszystkich – linia musi pokrywać
się z przebiegiem linii wyrostków kolczystych (uwagi: typowo zaznaczone
punkty na plecach, powinny pokrywać się z załamaniami na liniach obrazujących
przestrzenne ukształtowanie kręgosłupa). Znakowanie rozpoczynamy poniżej
kręgu C7 a kończymy (prawym przyciskiem) powyżej S1. Po zaznaczeniu linii
kręgosłupa komputer domyślnie dzieli go na poszczególne kręgi z założeniem
zachowania równych wysokości poszczególnych kręgów.
|
|
Kręgosłup strzałkowy
|
Optymalizujemy
krzywą kręgosłupa dla płaszczyzny strzałkowej
Dla
płaszczyzny strzałkowej komputer wyznacza obraz przestrzenny w postaci linii
schodkowej (pola fioletowe). Ponieważ jednak krzywa kręgosłupa jest krzywą
gładką powinniśmy dopasować zieloną linię w ten sposób, aby przebiegała przez
fioletowe pola.
Kończymy
prawym przyciskiem.
Po
zakończeniu funkcji komputer automatycznie znajduje położenie punktów KP, PL
i LL. Jeżeli te ustawienia nie odpowiadają rzeczywistość możemy skorygować je
ręcznie wracając do Edycji położenia punktów pomiarowych.
|
|
Tryb
|
|
Reguluje
rozjaśnienie i kontrast obrazu
|
|
|
Zdjęcie
pacjenta, można łączyć z innymi widokami np. liniami i/lub prążkami.
|
|
|
Wyświetla wynik badania w
postaci czarno-białych prążków w płaszczyźnie poziomej, obrazuje najbardziej
wystające punkty sylwetki pacjenta.
|
|
Linie
|
Wyświetla wynik badania w
postaci poziomic, punkty najbardziej wystające wyglądają jak wzniesienia na
mapie.
|
|
|
Wyświetla wynik badania w
postaci odcieni szarości (warstw), jaśniejszy kolor oznacza miejsca bardziej
wystające; można łączyć z innymi widokami.
|
|
Szum
|
Usuwa
ewentualne zakłócenia obrazu, niepotrzebne linie itp.
|
|
|
Zwiększa gęstość linii (L)
i prążków (p).
|
|
Skala 1
|
Pomniejszenie,
powiększenie obrazu.
|
|
Skala 2
|
Powiększenie
pomniejszenie obrazu.
|
|
Siatka
|
Nakłada na obraz siatkę,
oś siatki przechodzi przez punkt S1 (co 5/10cm).
|
|
Punkty
|
Punkty
pomiarowe wykorzystywane przez komputer w obliczeniach, ustawia się je
ręcznie podczas opracowania.
|
|
Tło
|
Usuwa
tło.
|
|
Perspektywa
|
Widok sylwetki z góry
(przekrój pionowy). Zagęszczenie linii oznacza miejsca najbardziej wystające
(porównaj Przekroje).
|
|
Czołowa
|
Dodatkowe
opisy do przekrojów.
|
|
Przekroje
|
Przekrój poprzeczny (pionowy)
wg punktów charakterystycznych kręgosłupa, linie przekroju pokazują widok
sylwetki z góry, punkt najwyższy linii oznacza miejsce najbardziej wystające.
Np. jak na rysunku obok na poziomie kifozy piersiowej widoczna wystająca
prawa łopatka.
Linia
z boku: obrazuje wygięcie przednio-tylne kręgosłupa, jego rzeczywisty wygląd.
|
|
Punkty kręgosłupa
|
Linia
prosta łącząca punkty kręgosłupa C7 i S1, automatycznie znajduje punkt
przecięcia rzeczywistej linii kręgosłupa z prostą łączącą punkty C7 i S1 oraz
wyznacza wartości wygięć bocznych (wielkość łuków)
punktami
oznaczone są strzałki łuków
|
|
Kręgosłup
|
Przebieg
linii kręgosłupa, jego rzeczywisty wygląd
|
|
Podgląd
|
F5
|
Rozpocznij
rejestrację (filmowanie). Obserwując na ekranie podgląd (klawisz F5) sprawdzamy czy środek pleców
znajduje się w centrum obrazu. W razie konieczności ustawiamy pacjenta wyżej,
niżej, ewentualnie podnosimy aparat.
|
|
F6
|
Rozpoczyna
rejestrację kolejnych ujęć pacjenta - naciskamy klawisz F6.
W
trakcie wykonywania badania delikatnie korygujemy ustawienie miednicy, tak
aby jej kąt skręcenia wynosił 0, co będzie stanowiło punkt odniesienia przy
ocenie wyniku badania. W celu dokładnej obserwacji ustawienia przestrzennego
miednicy na jednym z podglądów powinien być włączony obraz przestrzenny.
|
|
Zatrzymaj
F7
|
Zatrzymuje
rejestrację, filmowanie.
|
|
|
Oświetlenie
pacjenta, zapala żarówkę aparatu (WYŁĄCZAMY światło w pomieszczeniu).
|
|
PgDn
|
Przesuń
do tyłu , pokazuje poprzednie ujęcie.
|
|
Kadr do przodu
PgUp
|
Przesuń
do przodu, pokazuje następne ujęcie.
|